INTERVIEW BY : ÇAĞIN TÜRKER

Mailboxuna tıklarken bilgisayardan bir cin fırladı ve… “İyi düşün ve karar ver. Tek bir tercih hakkın olacak, neyi ya da kimi fotoğraflamak isterdin?
Aynı yatak içerisinde hepsi kıyafetsiz; Marilyn Monroe ile Salvador Dali ve  Jim Morrison! Kapsamlı bir dilek mi oldu?

Keşke bunu ben çekseydim dediğin bir kare?
Morg kareleri gördüğümde söylüyorum.

Diyarbakır doğumlu ve üniversiteye kadar orada okumuş birisi olarak, bunun senin üzerindeki etkileri nedir?
Manevi değerlerimin çok yüksek oluşu.

Londra’da yaşıyorsun, oradayken Kürt- Türk ayrımları yaşıyor musun?
Genelde hayır. Çünkü Türk olduğuma inanan çok az. Fransız olduğumu düşünüyorlar. Ben de sürekli ağır aksanlı Fransızca konuşup dalga geçiyorum ama kürt ismi taşıdığımı ve de kanımın belli bir yüzdesinde Kürtlük olduğunu anlatıyorum soranlara. Belki de çok Türkle bir arada değilim diye değişik bir durum yaşamadım, gece yarısı uğradığımız kebapçılar dışında -genelde ismimi duyunca para almıyorlar benden.

Özellikle son dönemde, STK organizasyonlarında sık sık ismini duymaya başladık. Bunun özel bir nedeni var mı?
Evet var. Dünyaya sadece para kazanmak için gelmedim çünkü. Karşılık beklemeden paylaşmayı seviyorum, zaten gezegenimize başka türlü nasıl katkıda bulunabilirim ki? Çok para kazanarak mı veya bencil olarak mı? Sanmıyorum!

Yazı mı fotoğraf mı?
İçinde yazı saklayan fotoğraf.

Ablanın da yazar olmasının senin ve kariyerin üzerindeki etkileri?
Beni bolca eleştirmesinden bahsedebilirim. En olumlu etkisi bu ve bundan çok memnunum.

Çoğunlukla kurgulanmış “an”ların fotoğraflarını çekiyorsun. Tanrıcılık oynamak mı hoşuna gidiyor?
Benim elimde fotoğraf makinesi ama ben O’nun avcundayım yani O’nun fotoğraf makinesi benim. Oyun oynamayı çok severim ama tanrıcılık bana göre bir oyun değil. Neden EN yakınımdakinin yerine geçmek isteyeyim ki kafa tutmak yerine… Bana hediye ettiği yeteneklerle kendime yetiyor ve haddimi biliyorum, bilmeye çalışıyorum.

Kendi hayatında yakalamak istediğin bir kare…
(Birkaç cevap versem?)
* 5yaş :  Bir gün annem Kıbrıs’a gidiyormuş, yeşilçam çocuğu olarak kapıda deli gibi ağlamışım beni bırakma diye. Sonrasında da Zeki Müren’in annem şarkısını söylediği plak ile saatlerce ağlamıştım. İşte o sahne.
* 14yaş: Arka bahçede binadan arkadaşlarımla futbol oynarken binanın altındaki pasajın havalandırma şişlerinden biri bacağıma saplanmıştı. O kare.
* 16yaş: Hazar Gölü’nde pek yüksek olmayan bir dağa tırmanırdım her akşam üzeri, gölü tepeden izlerdim en yüksek taşın üstünde. Bir gün dönerken eve doğru bu yolda, 3 kuduz dedikodusu dolanan köpek sarmıştı etrafımı. Hareketsizce durup, sadece gökyüzüne bakmıştım. Sanırım oyun arkadaşım Tanrı’nın güzel karelerinden biriydi.

___________________________________________________________________________________

Imagine yourself checking your mailbox, and magically seeing a genie saying “Think well and decide. You have only one choice, what or whom would you like to photograph?
In the same bed; Marilyin Monroe, Salvador Dali and Jim Morrison! (Did I just make a comprehensive wish?)

Have you ever thought “I wish I took that picture”?
I think that when I see pictures of morgues.

You were born in Diyarbakır and lived there until you went to University. Do you think this experience has influenced you in any way?
I have high moral values as a result.

You live in London now. Do you ever get discriminated for being a Turk-Kurd?
In general I don’t. This is because very few people believe that I’m Turkish. They think I’m French. I like to put a strong French accent on and take the piss out of them, but to those who ask I explain that I carry a Kurdish name and that most of my blood is full of “Kurdishness”. Maybe because I don’t hang out with many Turks I don’t get bothered. Except when I get a midnight kebab. When they hear my name they usually don’t charge me.

We recently have being hearing a lot of you in NGOs. Is there a reason why you decided to get involved?
Yes there is. I believe I am not in this world just to earn money. I like to share without expecting anything in return, how else could we possibly help this planet evolve? Surely not by making loads of money and being selfish!

Writings or photography?
A picture that carries a thought.

Does the fact that your sister is a writer affect your career?
I can talk about how she likes to heavily criticise my work. And I am very glad that she does.

You mostly take photographs of “moments” which you create. Do you enjoy playing God?
The camera is in my hands, but I am in His hands, as in His camera is me. I like playing games but being God isn’t my sort of game. Why would I want to be in the place of the one closest to me… The gifts he has given me are enough and I know my limits, at least I’m trying to know them.

Some frames that you would like to take of your own life…
(Can I give you multiple replies?)
* 5 years old :  One day my mum left for Cyprus, apparently I cried for hours begging her not to go. After a while I started sobbing to Zeki Müren’s song “Annem” (meaning “My Mother”). That’s one of the frames.
* 14 years old: I was playing football in the back garden with some friends, I accidentally got a spike of the ventilation system stuck in my leg. That’s another frame.
* 16 years old: Every evening I used to climb a little hill near the Hazar Lake, I used to watch the lake from the highest rock of the hill. One day, on my way back home 3 dogs who supposedly had rabies surrounded me. I remember standing still and just looking up the sky. I think it was one of my companion, God’s good picture.

www.dilanbozyel.com