INTERVIEW BY : MURAT BULUT AYSAN

PHOTOGRAPHY BY : MURAT BULUT AYSAN

Avni Ertepe is 35, he’s a DJ, a producer, promoter, art director and the founder of Fakülte Management. Alongside his career as an art director, Avni realised his visions for Istanbul through clubs such as Dogzstar, Dirty and Machine, and by organising all sorts of events he constantly brings novelty to the city…

First of all, tell us a bit about yourself…
Everything started in 1997 when I moved to Istanbul. I had studied in Manchester in 1995, but instead of going to class I was going to Hacienda. When I first came to Istanbul I studied Radio and Television for two years. Having become so bored of not being able to find a single place in Istanbul to go out, after throwing house parties with friends and playing music we were making ourselves, we decided to open our own venue.
There was the Magma period, after that there wasn’t really any club with much of an identity. Clubs making money from trying to be “trendy” or following a popular culture started springing up. Apart from that there was a sub-culture of a certain group of us listening to Techno or Electro. We would carry our record cases to places in Cihangir, and started out by throwing concept parties in random venues we found. I had never planned being an event manager. I just wanted to make my own music, coming from a completely electronic music background, and at that time there weren’t many people I could share a platform with. Having decided to work on this, the situation developed into finding the courage to open our own club. By doing this, we had actually found ourselves on the way to forming a platform. The foundations of me being a promoter throughout the world and in Istanbul were laid.

OK so let’s look at now - it’s 2010. What sorts of projects are you working on and what do you think about the continuation of the developments you’re talking about?
At the moment I’m looking at working more officially as an independent organisation under the name of Fakülte. Concept parties, more “intelligent”, collaboration, aiming to trigger collective knowledge, social issues, throwing parties over cases. This exicts already in places like New York, London and Berlin since the 70s. When I saw the support I had from international relationships I had developed, I wanted to create something more official.
I’m also working with a venue called What the Fuck!? - an alternative, compact venue with a capacity of 200 people, where talented locals play, with different concepts, and at the same time where really good, famous and foreign DJs or producers can also play.

How do you see this within the general situation?
I look at it positively. There’s a certain scene, there are people in that scene that have things in common - there’s no nationality. It’s 2010 and the various artistic work has reached a whole lot of people, and at this point there’s a really amazing new generation who are excited and completely interactive. It’s about courage, everyone is trying to do something. The important thing is a platform - essentially that’s what we’re trying to do. The aim of the platform is taking the situations of our country, positive or negative, and by supporting each other in a creative way, for this to become a form of entertainment, by being organised in a club. This is actually the logic in the mentality of a label - you set up a label, the artwork, the cover, the sound of the artist, the integrity with the other artists and the completeness of an album. I’m satisfied with what’s been done so far, but is it enough? Enough is never followed by the answer “yes”, because the responsibilities you have increase with the work you do. Having lived abroad since the age of 17, here I was able to compare and weigh up all the experiences I had acquired, and to present them with a different vision. Turkey doesn’t have a Techno background - I’m not talking about cosmopolitan Istanbul, I mean in a general sense. If people can come and have fun and play anyway they want, just like in Berlin and New York, if the atmosphere is completely positive, and if they spend a night which they’ll remember the next day, I don’t think there’s anything that could make me happier. The most important thing for me is for us to thank each other at the end of the night, going home to sleep feeling positive - there’s nothing better than that.

And now with WTF!? this is what you do…
Yes, because creating WTF!? is actually a compact solution to what’s missing in Istanbul. The venue is completely ours - people who have the same common sense and visions are together, and the venue doesn’t belong to any old person, we’re four people, and our aim is to clear the path infront of people who want to play there, to be together, to share… to do better work. This could go as far as festivals and organisations. The labels I’m currently working with have exactly these expectations and demands from Istanbul. The scene isn’t too big actually, and if you’re good at what you do, good people come together, and a collaboration emerges. Erol Alkan, for example, he created “Trash” and he did it for himself, but for the total benefit of everyone. At the end of the day it’s a case of “do it yourself” or “do what you want”. When sponsors are like, “something good is being done here, shall we organise something” there are plenty of people ready to participate.

How much is possible here in Turkey for what you’re doing?
Actually not much because in Turkey there’s a way of following trends that people have become used to and that are guaranteed, everything in this country follows a specific quota. It’s not yet accustomed to alternative or avant-arde situations. At this point, this is something which needs you and your friends who think like you to encourage a movement in an educative way by saying, “Look, this is the situation, if this and this could happen then at this point everyone will benefit”. Or on the other hand, you’ll get a job, work 9 to 5, do event managing, be in contact through writing, but you’ll never quite catch the “real spirit” of it. That’s the difference in this local thing. With the work that we do, we have represented Istanbul in the whole scene; in New York, London, Berlin, Paris, people are completely aware of this. And because we have created this with our own visions, with our common sense, without immitating anything, only by using our integrated judgement and interests, it’s of high quality actually. At this point our job is to broaden this, to spread it, and to show others they can do it, or to make it possible for them to do so. Other places could be opened, they could go with their own genres.. Because actually there’s the question of “Well, would it work?” in the average Turk, or “It’s hard anyway” or “It wouldn’t work here… I go to London anyway, I live it there”. But you see in the new generation there’s the will to create - when they get an inkling they go “Yes - we can do it!”, and there’s really nothing better than that.

——————————————————————————————————————————————————-

AVNI ERTEPE, 35 yaşında, Dj, Producer, Promoter, Art Director. Fakülte Management’ın kurucusu. Dogzstar, Dirty, ve Machine gibi kulüpler’le Istanbul’a vizyon verip, Art Direktörlüğünü yapan Avni, bir sürü event düzenleyip Istanbul’a sürekli bir soluk getirme durumunda.

Bir kendinizden bahsedin isterseniz…
Herşey 1997 yılında istanbul’a yerleşmemle başladı. Manchester’da okumuştum, 1995 yılında, okul’a gitmeyip Hacienda’ya gidiyordum. Istanbul’a gelince Radyo ve Televizyon okudum iki sene. Istanbul’da dışarı çıktığımda kendime ait bir mekan bulamamanın verdiği sıkıntıyla, ev partilerinde eşle dostla kendi yaptığımız parçaları çalarak, geçen süreçte kendimize mekan yapma noktasında bulduk.
Bir Magma dönemi oldu, ondan sonrada çok kimlikli bir kulüp olmadı. Daha çok böyle “trendy”, yada popüler kültür üzerinden “piyasa” mekanlar türemeye başladı. Onun dışında alt kültürde, Techno yada Electro dinleyen belli bir grup arkadaş, Cihangir’de evlerde buluşup kendi partilerimizi plak case’leri taşıyıp, böyle abuk subuk mekanlar bulup, orda konsept partiler düzenleme üzerinden gitmeye başladık. Ben esasında planlamadım event menegeri olmayı. Ben sadece kendi müziğimi yapmak istiyordum, tamamen electronik müzik background’undan gelerek, ve çok fazla insanla paylaşabiliceğim bir platform yoktu o dönem. Bunun üzerine gideceğim diyip, cesaretle kendi mekanımızı yapma durumuna kadar geldi olay. Biz de bir platform kurma durumunda artık yol almış olduk. Promoter olarak temellerim tüm dünyada ve istanbul’da oturmuş oldu.

Peki, şu an’a gelelim - gelmişiz şimdi 2010 yılına. Ne tür projeler gerçekleştiriyorsun ve ne düşünüyorsun bahsettiğin oluşumların devamı konusunda?
Şu an Fakülte adı altında daha resmi bir independent organizasyon durumu üzerinden bir var oluş söz konusu. Konsept partiler, daha “intelligent”, kolobrasyon, kolektif bilinçleri tetikleme amaçları, sosyal issue’lar, case’ler üzerinden entertainmentlar yapmak. New York’da, Londra’da, Berlin’de zaten 1970′lerden beri var bu. Bende yurt dışından kurduğum ilişkilerden destek görünce durumu daha resmi bir hala getirmek istedim.
Şu anda What The Fuck!?  isminde, gayet alternatif, kompakt, iki yüz kişi kapasiteli, lokal yeteneklerin çaldığı, farklı konsept’lerde, aynı zamanda,  çok iyi, meşhur yabancı dj/producerların’da gelebiliceği bir mekan ile çalışmaktayım.

Bunu genel durumun içinde nasıl görüyorsun ?
Ben olumlu görüyorum. Zaten belli bir scene var, bu scene’de ortak noktada kavuşan insanlar var - bunun bir nasyonalitesi yok. 2010′dayız ve şu an’a kadar yaptığımız bir çok sanatsal iş zaten bir çok insana ulaştı, ulaştığı noktada da çok harika yeni bir jenerasyon var, ve çok heycanlılar ve tamamen interaktifler. Cesaret söz konusu, herkes birşeyler yapmak istiyor. Önemli olan platform - yapmak istediğimiz bu esasında. Bu platform üzerinden de ülkemizdeki durumları, olumlu yada olumsuz, kreatif noktada birbirini destekleyerek bir ‘kulüp’de, bir organizasyon ile ‘entertainment’a dönüşmesi. Yani bu esasında olayın zekasında label mantığında’da böyledir - bir label kurarsın, artwork’ü, kapağı, sanatçının ’sound’u, label’daki diğer sanatçılarla bütünlüğü, çıkan albümlerin bütünlüğü gibi. Şu an’a kadar yapılanlar’la tatminkarım, ama yeterlimi? Yeterlilik hiç bir zaman ‘evet’ diye bir cevap ile bitmiyor, aldığın sorumluluk yaptığın işlerle birlikte büyüdüğü için. 17 yaşından beri yurtdışında yaşadığım için, bir sürü ortam üzerinden bugüne kadar kendi edindiğim tecrubeleri burda kıyaslama ve kendi içinde tartıp farklı bir vizyonda ortaya sunma imkanım oldu. Türkiye’de bir Techno background’u yok - kosmopolit olan Istanbul’dan bahsetmiyorum, genel anlamda. Insanlar benim yaptığım yerde tamamen Berlin’de, New York’da gibi gelip istediği gibi eğlenip çalabiliyorsa, tamamen ortam pozitif’se, ve ertesi gün hatırlayacağı bir gece geçiriyorsa, bundan daha keyifli birşey olduğunu düşünmüyorum. Benim için en önemli şey herkes gece sonunda birbirine teşekkür edip, iyi bir enerjiyle, pozitif şekilde evimize gidip uyuyorsak bundan daha güzel bir şey yok.

Sende bunu şimdi WTF!?’da yapıyorsun…
Evet, çünkü WTF!? tamamen şu an istanbul’un kendi içindeki oluşturduğumuz eksikliğin kompakt bir çözümü esasında. Tamamen mekan ‘biz’e ait - ortak sağ duyu ve vizyon’da buluşan insanlar bir arada, mekan da herhangi birisinin değil, yöneten dört kişiyiz, ve amacımız orda çalmak isteyenlerin önünü açma, beraber olmak, paylaşmak … daha iyi işler yapmak. Festival’e ve organizyason’a kadar gidebilir bu. Şu anda çalıştığım label’ların tamamen böyle bir beklentileri, istekleri var Istanbul’dan. Scene çok da büyük değil esasında, ve işinde iyisen, iyi insanlar kavuşuyorlar, ve bir koloborasyon oluşuyor. Mesela Erol Alkan - Trash’i yaptı ve bunu kendi için yaptı ama total bir benefit için, herkes için yaptı. Sonuçta durum ‘Do It Yourself’, yada ‘Do What You Want’. Sponsorlar “burda iyi bir iş yapılıyor, organizasyon yapalımmı” dedikleri zaman, buna hazır ve katılıcak bir sürü kişi var.

Senin bu yaptığına ne kadar imkan veriliyor peki Türkiyede ?
Çok verilmiyor çünkü Türkiye’de bir trendi takip etme, alışılmış ve garanti yönden var olduğu için herşey bu ülkedeki bazı belli kotalar üzerinden gidiyorlar. Alternatif yada avant-garde durumlara henüz tam olarak girilebilmiş değil. Bu noktada senin bu durum’a ‘bakın, böyle birşey var, bu ve bu olursa şu noktalarda herkesin faydasına olur’ diyip, öğretici bir yerden aynı senin ve senin gibi düşünen arkadaşların bir arada hareket etmesini gerektiren birşey. Aksi taktirde, bir işe girersin, sabah dokuz akşam beş çalışırsın, event manager’lık yaparsın, yazışırsın, ama hiç bir zaman o ‘real spirit’i yakalamış olmazsın yani. That’s the difference in this local thing. Biz, kendi yaptığımız işlerle Istanbul’u represente ettik bütün scene’de; New York’da, Londra’da, Berlin’de, Paris’de, tamamen insanlar bundan haberdarlar. Ve bunu tamamen kendi vizyonumuz’la, buradaki sağ duyumuzla, herhangi birşey’e özenmeden, sadece ortak sağ duyu ve zevkler üzerinden oluşturduğumuz için bu zaten kendi içinde çok kaliteli. Bu nokta’da işimiz bunu genişletmek, yaymak, ve başkalarına bunu yapabiliceklerini göstermek, yada yapmalarını sağlamak. Başka yerler açılabilir, kendi genre’lerinde gidebilirler, çünkü biraz şey var Türk insanında, “yani, olurmuki?”, yada “zaten zor”, yada “burda olmaz … nasıl olsa ben Londra’ya gidiyorum, orda yaşıyorum”. Ama işte yeni jenerasyon’da böyle bir yaratma isteği var - bir fitil aldıkları zaman “yes - we can do it!” oluyorlar. Bundan’da zaten daha keyifli birşey yok.